جشنواره دستوا یکی از رویدادهای علمی، آموزشی و مهارتی پرطرفدار برای نوجوانان به شمار میرود که با هدف پرورش خلاقیت، استعدادهای فناورانه و مهارتهای کاربردی و ترویج فرهنگ مهارتآموزی، کارآفرینی و نوآوری در میان نوجوانان برگزار میشود. این جشنواره با فراهم کردن بستری مناسب، به دانشآموزان امکان میدهد تا ایدههای نوآورانه خود را در قالب پروژههای علمی، فنی، هنری و اجتماعی ارائه دهند و با همسالان خود به رقابت بپردازند. جشنواره دستوا با همکاری مرکز رشد، دانشگاه پیامنور، دانشگاه امیرکبیر، برگزار میشود و از این جهت فرصت عالی برای حضور دانشآموزان در فضای علمی و مهارتی فراهم میآورد.
نام مکان: دژ هوشمند پارسیان
موقعیت: سازهای آیندهنگر با الهام از معماری اصیل ایرانی و فناوریهای پیشرفته، در قلب شهر.
دژ هوشمند پارسیان، قلعهای از نور و داده است؛ جایی که کدها به شعر میرسند و الگوریتمها برای زندگی بهتر انسانها تلاش میکنند. اینجا مقر نسل جدیدی از متفکران و سازندگان ایرانی است که به دنبال حل چالشهای واقعی مردم ایران با قدرت فناوری هستند.
اینجا دژی است که در آن، نبوغ تو، سلاح تغییر است. همانطور که گذشتگان ما با دانش، تمدنهایی را ساختند، امروز نوبت توست تا با کدها و دادهها، ایران فردا را پایهریزی کنی. تو نه یک شرکتکننده، که یک “نگهبان آینده دیجیتال ایران” هستی.
واقعیت امروز: هوش مصنوعی در جهان پیشرفت چشمگیری کرده، اما سؤال اینجاست: چگونه میتواند واقعاً به درد مردم ایران بخورد؟ چگونه میتوانیم از آن برای حفظ محیط زیست، کشاورزی هوشمند، تشخیص زودهنگام بیماریها یا حتی حفظ زبانها و گویشهای محلی استفاده کنیم؟
نوبت توست: یک ایده یا نمونه اولیه طراحی کن که نشان دهد هوش مصنوعی چگونه میتواند یک “دست همراه” برای حل یک مشکل روزمره در زندگی مردم شهر یا روستای تو باشد.
واقعیت امروز: هنرمند پیرمردی در روستایی دورافتاده فرشهایی زیبا میبافد، ولی خریداری ندارد. مادری در خانه ترشیهای خانگی بینظیر درست میکند، اما مشتریانش فقط همسایهها هستند. شکاف دیجیتال، باعث شده بسیاری از داشتههای ارزشمند فرهنگی و اقتصادی ما دیده نشوند.
نوبت توست: راهحلی دیجیتال ارائه ده که بتواند “پلی میان دستسازههای اصیل ایرانی و بازار جهانی” باشد. چگونه میتوان یک فروشگاه اینترنتی ساده و قابل اعتماد برای این تولیدکنندگان ساخت؟ یا چگونه میتوان محصولات محلی را با داستانسرایی دیجیتال به جهان معرفی کرد؟
واقعیت امروز: هر روز اخباری از سرقت اطلاعات و کلاهبرداری آنلاین میشنویم. بسیاری از مردم به دلیل ناامنی فضای مجازی، از خدمات بانکی یا آموزشی آنلاین دور میمانند. ما نیازمند ساختن محیطی امن و قابل اعتماد بر بستر اینترنت هستیم.
نوبت توست: راهکاری برای “افزایش امنیت و اعتماد” در یکی از این حوزهها ارائه کن: طراحی روشی ساده برای تشخیص سایتهای معتبر از تقلبی، یا ایدهای برای آموزش سواد دیجیتال و حفاظت از اطلاعات شخصی به کودکان و سالمندان.
واقعیت امروز: بسیاری از سالمندان، افراد دارای معلولیت یا کسانی که در مناطق محروم زندگی میکنند، نمیتوانند از خدمات پیشرفته دیجیتال استفاده کنند. فناوری باید همهشامل باشد.
نوبت توست: یک ابزار، برنامه یا ایده طراحی کن که استفاده از فناوری را برای یک گروه خاص (مثل سالمندان، نابینایان یا کسانی که سواد دیجیتال پایینی دارند) سادهتر، ایمنتر و لذتبخشتر کند.
واقعیت امروز: برای حل مسائل بزرگی مثل مدیریت آب، پیشبینی سیل، یا بهینهسازی مصرف انرژی در سطح کشور، به قدرت پردازشی فوقالعاده و الگوریتمهای هوشمند نیاز داریم. اینجا است که نبوغ محاسباتی به کمک میآید.
نوبت توست: روی یک “مسئله ملی” مانند مدیریت مصرف برق در ساعت اوج یا پیشبینی خشکسالی تمرکز کن. چه الگوریتم، مدل یا روش محاسباتی میتواند به تحلیل دادههای بزرگ برای حل بخشی از این مشکل کمک کند؟
واقعیت امروز: بیش از ۶۰٪ شغلهایی که دانشآموزان امروز در آینده خواهند داشت، هنوز اختراع نشدهاند. ما به جای حفظ کردن، به مهارتهایی مثل تفکر نقادانه، حل مسئله، خلاقیت و همکاری نیاز داریم.
نوبت توست: یک “بازی جدی”، یک “شبیهساز تعاملی” یا یک “فضای آموزشی نوآورانه” طراحی کن که به همسنوسالان تو کمک کند یکی از مهارتهای ضروری آینده (مثل مذاکره، مدیریت پروژه یا تفکر طراحی) را به شیوهای مفرح و مؤثر تجربه و تمرین کنند.
پایان پیام به نگهبان آینده:
اینجا، دژ هوشمند پارسیان، آزمایشگاه رویاهای توست.
هر خط کدی که مینویسی، هر ایدهای که پرورش میدهی، آجری است بر دیوار آیندهای مستقل، پیشرفته و عزتمند برای ایران.
قدم پیش بگذار. چراغی باش در این هزارتوی دیجیتال.
موسسه دستوا ، با مأموریت نهادینهسازی فرهنگ مالکیت فکری و ترویج گفتمان ارزشآفرینی در میان نسل نوجوان و جوان کشور فعالیت میکند. هدف غایی این موسسه، خلق ثروت و اثرگذاری اجتماعی از طریق تبدیل ایدههای نو به داراییهای ملموس است.
ما بر این باوریم که در دنیای پیچیده امروز، “یادگیری چگونه یادگرفتن” با اتخاذ رویکردهای مسئلهمحور و پروژهمحور سازندهگرا، بنیادیترین مهارتی است که میتوان به نوجوانان آموخت. بر اساس این فلسفه آموزشی، دستوا میکوشد تا استعدادهای برتر را شناسایی، پرورش و هدایت کند تا آنان بتوانند نقشی مؤثر و پیشرو در زیستبوم نوآوری و فناوری ایران ایفا نمایند.
در راستای تحقق این مأموریت، موسسه دستوا دورهها، کارگاهها و رویدادهای آموزشی تخصصی طراحی و اجرا میکند. محوریت این برنامهها بر فناوریهای پیشران و میانرشتهای از جمله نانوفناوری، زیستفناوری، انرژیهای نو و اقتصاد دیجیتال استوار است. هر برنامه آموزشی، در بستری یکپارچه، مفاهیم مالکیت فکری، ثبت اختراع، اصول کسبوکار و ارزشآفرینی اجتماعی را به شکلی کاربردی و متناسب با سن مخاطب آموزش میدهد.
مخاطبان اصلی برنامههای موسسه، دانشآموزان و دانشجویان مستعد و معلمان و اساتید آیندهساز هستند. دستوا با همکاری این رکن های مهم نظام آموزشی، در پی ایجاد موجی پایدار از نوآوری جوانمدارانه است که همپای رشد علمی، هوش اقتصادی و مسئولیت اجتماعی را در دانشآموزان نهادینه کند.
نام مکان: دژ هوشمند پارسیان
موقعیت: سازهای آیندهنگر با الهام از معماری اصیل ایرانی و فناوریهای پیشرفته، در قلب شهر.
دژ هوشمند پارسیان، قلعهای از نور و داده است؛ جایی که کدها به شعر میرسند و الگوریتمها برای زندگی بهتر انسانها تلاش میکنند. اینجا مقر نسل جدیدی از متفکران و سازندگان ایرانی است که به دنبال حل چالشهای واقعی مردم ایران با قدرت فناوری هستند.
اینجا دژی است که در آن، نبوغ تو، سلاح تغییر است. همانطور که گذشتگان ما با دانش، تمدنهایی را ساختند، امروز نوبت توست تا با کدها و دادهها، ایران فردا را پایهریزی کنی. تو نه یک شرکتکننده، که یک “نگهبان آینده دیجیتال ایران” هستی.
واقعیت امروز: هوش مصنوعی در جهان پیشرفت چشمگیری کرده، اما سؤال اینجاست: چگونه میتواند واقعاً به درد مردم ایران بخورد؟ چگونه میتوانیم از آن برای حفظ محیط زیست، کشاورزی هوشمند، تشخیص زودهنگام بیماریها یا حتی حفظ زبانها و گویشهای محلی استفاده کنیم؟
نوبت توست: یک ایده یا نمونه اولیه طراحی کن که نشان دهد هوش مصنوعی چگونه میتواند یک “دست همراه” برای حل یک مشکل روزمره در زندگی مردم شهر یا روستای تو باشد.
واقعیت امروز: هنرمند پیرمردی در روستایی دورافتاده فرشهایی زیبا میبافد، ولی خریداری ندارد. مادری در خانه ترشیهای خانگی بینظیر درست میکند، اما مشتریانش فقط همسایهها هستند. شکاف دیجیتال، باعث شده بسیاری از داشتههای ارزشمند فرهنگی و اقتصادی ما دیده نشوند.
نوبت توست: راهحلی دیجیتال ارائه ده که بتواند “پلی میان دستسازههای اصیل ایرانی و بازار جهانی” باشد. چگونه میتوان یک فروشگاه اینترنتی ساده و قابل اعتماد برای این تولیدکنندگان ساخت؟ یا چگونه میتوان محصولات محلی را با داستانسرایی دیجیتال به جهان معرفی کرد؟
واقعیت امروز: هر روز اخباری از سرقت اطلاعات و کلاهبرداری آنلاین میشنویم. بسیاری از مردم به دلیل ناامنی فضای مجازی، از خدمات بانکی یا آموزشی آنلاین دور میمانند. ما نیازمند ساختن محیطی امن و قابل اعتماد بر بستر اینترنت هستیم.
نوبت توست: راهکاری برای “افزایش امنیت و اعتماد” در یکی از این حوزهها ارائه کن: طراحی روشی ساده برای تشخیص سایتهای معتبر از تقلبی، یا ایدهای برای آموزش سواد دیجیتال و حفاظت از اطلاعات شخصی به کودکان و سالمندان.
واقعیت امروز: بسیاری از سالمندان، افراد دارای معلولیت یا کسانی که در مناطق محروم زندگی میکنند، نمیتوانند از خدمات پیشرفته دیجیتال استفاده کنند. فناوری باید همهشامل باشد.
نوبت توست: یک ابزار، برنامه یا ایده طراحی کن که استفاده از فناوری را برای یک گروه خاص (مثل سالمندان، نابینایان یا کسانی که سواد دیجیتال پایینی دارند) سادهتر، ایمنتر و لذتبخشتر کند.
واقعیت امروز: برای حل مسائل بزرگی مثل مدیریت آب، پیشبینی سیل، یا بهینهسازی مصرف انرژی در سطح کشور، به قدرت پردازشی فوقالعاده و الگوریتمهای هوشمند نیاز داریم. اینجا است که نبوغ محاسباتی به کمک میآید.
نوبت توست: روی یک “مسئله ملی” مانند مدیریت مصرف برق در ساعت اوج یا پیشبینی خشکسالی تمرکز کن. چه الگوریتم، مدل یا روش محاسباتی میتواند به تحلیل دادههای بزرگ برای حل بخشی از این مشکل کمک کند؟
واقعیت امروز: بیش از ۶۰٪ شغلهایی که دانشآموزان امروز در آینده خواهند داشت، هنوز اختراع نشدهاند. ما به جای حفظ کردن، به مهارتهایی مثل تفکر نقادانه، حل مسئله، خلاقیت و همکاری نیاز داریم.
نوبت توست: یک “بازی جدی”، یک “شبیهساز تعاملی” یا یک “فضای آموزشی نوآورانه” طراحی کن که به همسنوسالان تو کمک کند یکی از مهارتهای ضروری آینده (مثل مذاکره، مدیریت پروژه یا تفکر طراحی) را به شیوهای مفرح و مؤثر تجربه و تمرین کنند.
پایان پیام به نگهبان آینده:
اینجا، دژ هوشمند پارسیان، آزمایشگاه رویاهای توست.
هر خط کدی که مینویسی، هر ایدهای که پرورش میدهی، آجری است بر دیوار آیندهای مستقل، پیشرفته و عزتمند برای ایران.
قدم پیش بگذار. چراغی باش در این هزارتوی دیجیتال.
نام مکان:کارگاه آفرینش نقش جهان
موقعیت: فضایی الهامگرفته از سرای هنرمندان عصر صفوی، با تلفیقی از اصالت معماری ایرانی و امکانات مدرن خلاقیت.
نگارخانه زنده ایران تنها یک کارگاه نیست؛ اینجا “زایشگاه هویت” است. جایی که رنگها به زبان میآیند، خطها داستان میگویند و هر تکه سفال، روایتی از گذشته و دریچهای به آینده را در خود دارد. اینجا مقر هنرمندان نوینی است که میدانند قلممو و قلم، امروز سلاحی برای پاسداشت فرهنگ و ساختن جامعهای زیباتر است.
تو در اینجا فقط یک هنرمند نیستی؛ تو یک “پاسدار حافظه تصویری ایران” و یک “آفریننده زیباییهای فردا”** هستی. همانطور که استادان نگارگر، بهشت را بر دیوارهها مجسم میکردند، امروز نوبت توست تا آرمانها، دردها و امیدهای این سرزمین را به زبانی جهانشمول درآوری.
چالش ۱: هنر، پناهگاهی برای روح شهروندان
واقعیت امروز: زندگی شهری با شتاب و استرس همراه است. فضای عمومی شهرها اغلب سرد و بیهویت است. ما فراموش کردهایم که هنر میتواند التیامبخش باشد و فضا را انسانی کند.
نوبت توست: یک “پروژه هنر عمومی” طراحی کن که بتواند یک فضای شهری محلی (مثلاً یک پل هوایی، دیوار یک مدرسه، یا یک میدان کوچک) را تبدیل به مکانی امن، الهامبخش و آرامشبخش برای مردم کند. چگونه میتوان با نقاشی، چیدمان یا نور، حال و هوای یک فضا را تغییر داد؟
چالش ۲: صنایع دستی؛ از انقراض تا احیای هوشمند
واقعیت امروز: بسیاری از هنرهای دستی اصیل ایرانی (مثل سفالگری منحصربهفرد یک منطقه، یا رودوزیهای محلی) در حال فراموشی هستند. استادکاران پیر شدهاند و جوانان رغبتی به یادگیری نشان نمیدهند.
نوبت توست: راهحلی خلاقانه برای “احیای یک هنر دستی در خطر فراموشی” ارائه ده. چگونه میتوانی با تلفیق طرحهای سنتی با نیازهای زندگی مدرن (مثلاً طراحی لباس، لوازم جانبی یا دکوراسیون امروزی)، این هنر را دوباره زنده و اقتصادی کنی؟ یک نمونه اولیه یا یک طرح تجاری نوآورانه ارائه کن.
چالش ۳: هنر، بلندگوی بیصدایان
واقعیت امروز: مسائل اجتماعی پیچیدهای مانند کودکان کار، حفاظت از محیط زیست، یا شکاف بین نسلی وجود دارد که گاهی گزارشها و آمارها نمیتوانند عمق آن را به دل بنشانند.
نوبت توست: یک “اثر هنری متعهد” خلق کن (یک تئاتر خیابانی کوتاه، یک مجموعه عکس، یک کمیکاستریپ یا یک مجسمه) که بتواند یک مسئله اجتماعی خاص را آنقدر قدرتمند و احساسی به تصویر بکشد که بیننده را وادار به تأمل و اقدام کند. اثر تو باید قلبها را هدف بگیرد.
چالش ۴: واقعیت مجازی، سفری به قلب تاریخ
واقعیت امروز: بسیاری از بناهای تاریخی ایران یا دور از دسترس هستند یا تنها از پشت باجههای موزه دیده میشوند. این باعث میشود ارتباط عاطفی نسل جدید با میراث خود کمرنگ شود.
نوبت توست: از فناوری برای زنده کردن تاریخ استفاده کن. یک “تجربه واقعیت مجازی یا افزوده” طراحی کن که به کاربر اجازه دهد برای چند دقیقه در یک بازار تاریخی قاجار قدم بزند، یا فرآیند ساخت یک گنبد ایرانی را از نزدیک ببیند. چگونه میتوان داستان را با فناوری درآمیخت؟
چالش ۵: مد ایرانی؛ از تقلید تا هویت
واقعیت امروز: فرهنگ پوشش ما میان سنتهای اصیل و هجوم مدهای جهانی سرگردان است. ما نیاز به تعریف هویت بصری معاصر داریم که هم ریشه در فرهنگمان داشته باشد و هم پاسخگوی زندگی امروز باشد.
نوبت توست: یک “مجموعه پوشاک یا اکسسوری” طراحی کن که عناصر هویتی ایرانی (مانند نقوش، رنگها، یا شیوه دوخت سنتی) را با اصول طراحی مدرن و پایدار (استفاده از مواد بازیافتی، تولید اخلاقی) تلفیق کند. طرح تو باید داستان کهنی را به زبان امروز بیان کند.
چالش ۶: هنر برای همه، در هر شرایطی
واقعیت امروز: دسترسی به تجربه و آموزش هنری برای بسیاری از افراد جامعه، به ویژه در مناطق محروم یا برای افراد دارای معلولیت، دشوار یا ناممکن است.
نوبت توست: راهحلی خلاقانه ارائه ده که “دموکراسیسازی هنر” کند. چگونه میتوانی بستری ایجاد کنی که یک کودک در روستا بتواند یک کارگاه مجازی نقاشی را تجربه کند؟ یا چگونه میتوان اثری هنری را طوری طراحی کرد که یک فرد نابینا هم بتواند آن را “درک” کند؟ بر روی برداشتن یک مانع خاص تمرکز کن.
پایان پیام به پاسدار حافظه تصویری ایران :
اینجا، کارگاه آفرینش نقش جهان، جایی است که خاک تبدیل به معنا میشود و رنگ، زبان اعتراض و امید را میسازد.
تو وسیلهای برای زیباسازی نیستی؛ تو یک مورخ، یک جامعهشناس و یک معمار فردایی هستی که ریشه در اعماق تاریخ این خاک دارد.
قلمت را بردار. این بار نه برای کشیدن یک طرح، که برای ترسیم نقشه راهی به سوی هویتی باشکوهتر.
نام مکان: پناهگاه سبز ایرانیان
موقعیت: ساختاری ارگانیک و الهامگرفته از باغهای ایرانی، با دیوارهای زنده از گیاهان و سقفهای خورشیدی، که گویی خود بخشی از طبیعت است.
پناهگاه سبز ایرانیان، تنها یک آزمایشگاه نیست؛ اینجا “آشیانه خرد جمعی” برای نجات سرزمین مادری است. جایی که هر برگِ آن درسِ پایداری میدهد و هر مسیرِ آن به سوی آیندهای سبزتر میرود. اینجا مقر نوآوران و دغدغهمندانی است که باور دارند فناوری و سنت میتوانند دست در دست هم، میراث کهنِ طبیعت ایران را برای نسلهای بعد زنده نگه دارند.
تو در اینجا یک دانشآموز ساده نیستی؛ تو یک “نگهبان چهار عنصر (آب، خاک، هوا، آتش)” هستی. همانطور که نیاکان ما با قنات، حیات را از دل زمین میآوردند، امروز نوبت توست تا با خِرَد و خلاقیت، زندگی را به طبیعتِ فرسوده بازگردانی. اینجا، تو وارثِ باغهای بهشتآسای ایرانی و مسئول بازآفرینی آنها در عصری نو هستی.
واقعیت امروز: ایران در کمربند خشک جهان قرار دارد. سفرههای آب زیرزمینی در حال تهی شدن هستند و الگوی کشت ناپایدار، این بحران را عمیقتر کرده است. ما نیازمند انقلابی در مدیریت “طلای شفاف” کشورمان هستیم.
نوبت توست: یک “سیستم هوشمند جمعآوری یا بازیافت آب” برای سطح یک خانه، مدرسه یا مزرعه کوچک طراحی کن. چگونه میتوان از هر قطره باران یا آب خاکستری حداکثر استفاده را کرد؟ طرح تو باید عملی و مقیاسپذیر باشد.
واقعیت امروز: کوههای زباله و آلودگی پلاستیکی، چهره طبیعت ایران را زخمی کرده است. اما در این زبالهها، ثروتی نهفته است. اقتصاد چرخشی میگوید: “پسماند برابر است با غذای سیستم جدید”.
نوبت توست: یک “راهحل خلاقانه برای تبدیل یک نوع پسماند خاص” (مثل پلاستیک، زبالههای تر، یا لوازم الکترونیکی فرسوده) به یک محصول جدید، مفید و دارای ارزش ارائه ده. ایده تو باید مسیری برای خلق یک کسبوکار کوچک سبز نیز نشان دهد.
واقعیت امروز: وابستگی به سوختهای فسیلی هم آلودگی هوا را وخیمتر کرده و هم مانع توسعه فناوریهای نوین شده است. ایران با داشتن آفتاب درخشان و بادهای موسمی، یک نیروگاه طبیعی انرژیهای تجدیدپذیر است.
نوبت توست: یک “ماکت یا طرح عملیاتی” برای یک سیستم انرژی پاک (خورشیدی، بادی، زیستتوده) بساز که بتواند نیازهای یک واحد کوچک (مانند یک کلاس درس، یک غرفه بازارچه، یا یک پمپ آب) را به طور مستقل تأمین کند. کارایی و خلاقیت در طراحی اصل کلیدی است.
واقعیت امروز: آلودگی هوا، به ویژه در کلانشهرها، به یک بحران سلامتی تبدیل شده است. اما دادههای دقیق و محلی از کیفیت هوا همیشه در دسترس نیست.
نوبت توست: یک “دستگاه ساده پایش کیفیت هوا” یا یک “اپلیکیشن مشارکت مردمی” طراحی کن که بتواند به مردم کمک کند وضعیت آلودگی در محل زندگی خود را بهتر رصد کرده و الگوی رفتاری خود را اصلاح کنند. دقت، سادگی و تأثیر اجتماعی معیارهای ارزیابی هستند.
واقعیت امروز: جنگلهای زاگرس و هیرکانی، ریههای ایران و گهواره تنوع زیستی هستند، اما در معرض آتشسوزی، قطع بیرویه و تغییرات اقلیمی قرار دارند.
نوبت توست: یک “راهحل فناورانه یا اجتماعی” برای مشارکت در حفاظت یا احیای جنگلها ارائه کن. این میتواند طراحی یک سامانه هشدار اولیه آتشسوزی با استفاده از حسگرهای ارزانقیمت، یا یک کمپین خلاقانه آموزش و جذب مشارکت مردمی برای کاشت نهال باشد.
واقعیت امروز: کشاورزی سنتی با مصرف آب و خاک نامتعادل، دیگر پاسخگوی نیازها نیست. کشاورزی آینده باید “هوشمند، دقیق و سازگار با اقلیم” باشد.
نوبت توست: یک “پروژه کشاورزی مدرن در مقیاس کوچک” (مانند یک گلخانه هوشمند، سیستم آبیاری هوشمند یا کشت عمودی) طراحی و اجرا کن که نشان دهد چگونه میتوان با مصرف کمتر منابع، محصول بیشتر و باکیفیتتری تولید کرد.
پایان پیام به نگهبان چهار عنصر:
اینجا، پناهگاه سبز ایرانیان، تنها نقطه شروع است. تأثیر واقعی تو زمانی آغاز میشود که ایدهات را از اینجا به حیاط خانه، به زمین کشاورزی پدربزرگت، و به پارک محلهات ببری.
تو یک اصلاحگر، یک معمار و یک پزشک زمین هستی. هر راهحل کوچک تو، قدمی است بزرگ برای بازگرداندن شکوه به باغ ایران.
بذر ایدهات را بکار. فردای این سرزمین به درخت تو وابسته است.
نام مکان: میدان افسانهسازان
موقعیت: فضایی الهامگرفته از معماری مربعهای عمومی تاریخی ایران، با پلکانهای صمیمی برای گفتگو، سالنهای دایرهای برای مناظره و دیوارهایی پوشیده از کلمات الهامبخش بزرگان.
میدان افسانهسازان تنها یک صحنه نیست؛ اینجا “آزمایشگاه انسانیت” است. جایی که کلمات نه برای نمایش، که برای ساختن به کار میروند، گوشدادن یک هنر است، و همدلی قدرتمندترین ابزار تغییر. اینجا مقر رهبران و صلحسازان نوجوانی است که باور دارند آینده ایران نه فقط با فناوری، که با “گفتوگوی خردمندانه و کار تیمی دلسوز” ساخته میشود.
تو در اینجا یک شرکتکننده ساده نیستی؛ تو یک “معمار اعتماد” و یک “دیپلمات نسل نو” هستی. همانطور که بزرگان تاریخ ما با سخن و تدبیر، تمدنها را هدایت کردند، امروز نوبت توست تا پلهای ارتباطی را بر روی شکافهای اجتماعی بسازی و نشان دهی که قلبهای همنوا میتوانند بزرگترین قلهها را جابهجا کنند.
واقعیت امروز: گاهی به نظر میرسد دنیای نوجوانان و والدین یا معلمانشان، دو سرزمین جداگانه با زبانهای مختلف است. این شکاف، هم باعث تنهایی میشود و هم فرصت انتقال خرد و تجربه را از بین میبرد.
نوبت توست: یک “طرح یا رویداد ارتباطی” طراحی کن که بتواند گفتوگوی واقعی، محترمانه و مؤثر را بین نوجوانان و بزرگسالان (والدین یا معلمان) در یک فضای مشترک (مثلاً مدرسه یا محله) برقرار کند. چگونه میتوان کانال شنیداری دوطرفه ایجاد کرد؟
واقعیت امروز: اختلاف نظر بخشی طبیعی از زندگی اجتماعی است، اما ما اغلب فاقد مهارتهای حل مسالمتآمیز تعارض هستیم. این مسئله از جرئیات یک گروه دانشآموزی تا سطح کلانتر جامعه دیده میشود.
نوبت توست: یک “الگو یا راهنمای عملی” برای حل یک تعارض گروهی طراحی کن (مثلاً بر سر یک پروژه مشترک، انتخاب یک ایده یا تقسیم کار). این طرح باید گامبهگام، منصفانه و مبتنی بر گفتوگو باشد تا زورگویی یا سکوت.
واقعیت امروز: فشارهای تحصیلی و اجتماعی، گاهی بار سنگینی بر دوش نوجوانان میگذارد، اما صحبت درباره استرس، نگرانی یا احساسات دشوار، هنوز در بسیاری از محیطها یک تابو است.
نوبت توست: یک “اقدام خلاق برای عادیسازی صحبت درباره سلامت روان” در محیطی مانند مدرسه انجام ده. این میتواند ساخت یک پیام رسانهای کوتاه، طراحی یک فضای امن مجازی برای گفتوگو، یا برگزاری یک کارگاه خلاق باشد. هدف، شکستن سکوت با ظرافت و هنر است.
واقعیت امروز: دنیا به هم پیوستهتر شده، اما تمرکز بر موفقیت فردی گاهی باعث فراموشی قدرت “ما” میشود. بسیاری از پروژههای بزرگ تنها با همکاری واقعی و مبتنی بر اعتماد ممکن میشوند.
نوبت توست: یک “چالش یا بازی گروهی” طراحی کن که برای موفقیت در آن، اعضای تیم مجبور باشند روی نقاط قوت یکدیگر سرمایهگذاری کنند، به حرف هم گوش دهند و برای یک هدف مشترک، منافع فردی را مدیریت کنند. تمرین باید مفرح و درسآموز باشد.
واقعیت امروز: هر ایده بزرگی برای عملی شدن، نیاز به یک پیامرسان قانعکننده دارد. ترس از صحبت در جمع، بسیاری از ایدههای درخشان را خاموش میکند.
نوبت توست: یک “سخنرانی کوتاه و تأثیرگذار” درباره یک دغدغه یا ایده شخصی آماده و اجرا کن. تو باید بتوانی در زمانی محدود، مخاطب را جذب کنی، مسئله را به وضوح بیان کنی و او را نسبت به دیدگاهت متقاعد یا مشتاق سازی. محتوا و اجرا هردو مهمند.
واقعیت امروز: رهبری واقعی به معنای حکمرانی نیست، به معنای “توانمندسازی دیگران” و “خدمت به یک هدف جمعی” است. ما به الگوهای رهبری نیاز داریم که فروتن، مسئول و الهامبخش باشند.
نوبت توست: برای یک “پروژه اجتماعی کوچک” (مثل بهبود یک فضای مدرسه، کمک به یک گروه محلی یا آگاهسازی درباره یک موضوع) نقشه راه بکش و تیمی را هدایت کن. باید نشان دهی چگونه میتوانی انگیزه بدهی، منابع را مدیریت کنی و مسئولیت موفقیت و شکست را بپذیری.
پایان پیام به معمار اعتماد:
اینجا، میدان افسانهسازان، جایی است که تو با کلامت پل میسازی، با گوشدادنت پناه میدهی و با وجودت تیم را پیش میبری.
تأثیر تو نامرئی اما ماندگار است: به شکل اعتمادی که میسازی، دردی که تسکین میدهی و اتحادی که خلق میکنی.
قدم به میدان بگذار. زیرا آینده ایران به دانایی قلب و بلوغ سخن تو محتاج است.
نام مکان: آزمایشگاه اکتشافات بنیادین
موقعیت: سازهای آیندهنگر با الهام از کهکشانها و ساختارهای مولکولی، ترکیبی از رصدخانه، آزمایشگاه و باغ گیاهان دارویی، گویی در مرز بین جهانهای میکروسکوپی و کلانمقیاس ایستادهایم.
آزمایشگاه اکتشافات بنیادین تنها یک آزمایشگاه نیست؛ اینجا “گهواره دانایی محض” است. جایی که در سکوت میکروسکوپها، فریاد اکتشافات آینده به گوش میرسد و در نور اسپکترومترها، رازهای درمان بیماریها نهفته است. اینجا مقر کاشفان و درمانگران نوجوانی است که باور دارند بزرگترین تحولات، از کوچکترین ذرات و عمیقترین اصول طبیعت آغاز میشود.
تو در اینجا یک دانشآموز ساده نیستی؛ تو یک “کاشف قلمروهای نامرئی” و یک “معمار مواد و حیات” هستی. همانطور که دانشمندان این سرزمین چون ابنسینا و زکریای رازی، از دل طبیعت، دارو و دانش بیرون کشیدند، امروز نوبت توست تا با میکروسکوپ و الگوریتم، اسرار سلولها و اتمها را برای ساختن آیندهای سالمتر و مستقلتر برای ایران فاش کنی.
واقعیت امروز: بسیاری از بیماریها و چالشهای پزشکی نیازمند راهحلهایی در مقیاس مولکولی هستند. نانوذرات میتوانند مانند حاملهای هوشمند، دارو را دقیقاً به سلول بیمار برسانند یا آلایندهها را شناسایی کنند.
نوبت توست: یک “طرح مفهومی یا آزمایش ساده” ارائه بدی که نشان دهد چگونه میتوان از فناوری نانو یا زیستفناوری برای مقابله با یک مشکل محلی (مثلاً تصفیه یک آلاینده خاص در آب، یا کمک به رهایش کنترلشده دارو) استفاده کرد. خلاقیت در کاربرد، کلید موفقیت است.
واقعیت امروز: با تغییرات اقلیمی و محدودیت منابع، ما به گیاهانی مقاومتر و محصولاتی مغذیتر نیاز داریم. زیستفناوری گیاهی میتواند با احترام به اکوسیستم، به این چالش پاسخ دهد.
نوبت توست: یک “پروژه تحقیقاتی کاربردی” در زمینه بهبود یک گیاه (مثلاً افزایش مقاومت به خشکی یک گیاه محلی، یا بررسی خواص یک گیاه دارویی فراموششده) طراحی و اجرا کن. کار تو باید مبتنی بر مشاهده، مستندسازی و نتیجهگیری علمی باشد.
واقعیت امروز: صنایع آینده، از خودرو تا پزشکی، به موادی با خواص فوقالعاده (سبک، مستحکم، خودترمیمشونده) نیاز دارند. علم شیمی و فیزیک مواد، سنگ بنای این تحول است.
نوبت توست: یک “ماده کامپوزیت یا هوشمند جدید” در مقیاس آزمایشگاهی بساز یا طراحی مفهومی آن را ارائه کن که بتواند یک مشکل عملی را حل کند (مثلاً یک عایق حرارتی ارزان از مواد بازیافتی، یا یک پوشش ضدباکتری طبیعی).
واقعیت امروز: پیشگیری از بیماریها بسیار ارزانتر و مؤثرتر از درمان آنهاست. اما تشخیص زودهنگام اغلب دشوار است. بیومارکرها و سیگنالهای زیستی، زبان رازآلود بدن برای خبر دادن از مشکلات هستند.
نوبت توست: بر روی یک “روش ساده برای پایش یک شاخص سلامتی” تمرکز کن (مانند طراحی یک آزمایش ساده برای تشخیص یک ماده در آب یا غذا، یا ایدهای برای پایش غیرتهاجمی یک پارامتر سلامتی). دقت و سادگی از المانهای کلیدی هستند.
واقعیت امروز: جستجو برای منابع انرژی پاک و فراوان ادامه دارد. فتوسنتز مصنوعی، سلولهای سوختی میکروبی یا روشهای نوین ذخیرهسازی انرژی، ریشه در درک عمیق شیمی و فیزیک دارند.
نوبت توست: یک “دستگاه یا آزمایش نمایشی” بساز که یک منبع انرژی تجدیدپذیر یا یک روش کارآمد ذخیرهسازی انرژی را در مقیاس کوچک نشان دهد (مثلاً یک سلول خورشیدی ساده، یک باتری طبیعی یا یک راکتور زیستی کوچک).
واقعیت امروز: ایران دارای ذخایر ژنتیکی منحصربهفردی در گیاهان، جانوران و حتی جمعیتهای انسانی است. این گنجینهی ژنتیکی، کلید حل بسیاری از چالشهای آینده در پزشکی و کشاورزی است و نیاز به شناخت و حفاظت دارد.
نوبت توست: یک “طرح مطالعاتی برای مستندسازی و حفاظت” از یک نمونه از این تنوع زیستی (مثل یک گیاه دارویی بومی، یک نژاد خاص حیوانی یا یک میکروارگانیسم مفید محلی) ارائه ده. طرح تو باید شامل روشهای علمی جمعآوری داده و پیشنهاد برای حفاظت باشد.
پایان پیام به کاشف قلمروهای نامرئی:
اینجا، آزمایشگاه اکتشافات بنیادین، شروع سفر تو به اعماق ماده و حیات است. کشف تو شاید امروز تنها در یک لام میکروسکوپ جا شود، اما فردا میتواند صنعتی را متحول یا بیماریای را ریشهکن کند.
تو وارث سنت کهن دانشمندان ایرانزمینی. نگاه کن، بپرس، آزمایش کن و بیافرین. آینده از آن ملتی است که جسارت کند اسرار هستی را، حتی در کوچکترین مقیاسها، به تسخیر خرد خود درآورد.
اولین قدم را بردار. جهانی بینهایت در انتهای لنز میکروسکوپت منتظر است.
نام مکان: پروازستان اندیشه
موقعیت: سازهای سیال و دگردیس با الهام از ابر و کریستال، که با هر ایدهی جدید تغییر شکل میدهد. فضایی معلق بین واقعیت و خیال، جایی که دیوارها صفحهی نمایش ایدهها هستند و سقف، آسمان بیکران امکانها.
پروازستان اندیشه یک کارگاه یا آزمایشگاه نیست؛ اینجا “زایشگاه ناممکنها” است. جایی که مرزهای رشتهها ذوب میشوند و از برخورد دنیاهای متفاوت، ستارههای نوآوری متولد میشوند. اینجا مقر آن دسته از نوجوانانی است که در هیچ قالب شناختهشدهای جا نمیگیرند و باور دارند بزرگترین راهحلها، در “سرزمین میانی” بین علوم، هنر و فناوری نهفته است.
تو در اینجا یک شرکتکنندهی عادی نیستی؛ تو یک “آفرینندهی قلمروهای جدید” هستی. تو میتوانی همزمان شاعر، مهندس و زیستشناس باشی. نقش تو ساختن پلهایی است که هیچکس وجودشان را تصور نمیکرد. اینجا، تنها قانون، جسارت تو برای دیدن چیزی است که دیگران نمیبینند.
واقعیت امروز: برخی از مشکلات آنقدر ریشهدار یا پیچیده هستند که با راهحلهای خطی و تکرشتهای حل نمیشوند. آنها نیاز به یک “بازتعریف بنیادین” دارند.
نوبت توست: یک “اختراع یا ابداع کاملاً نو” ارائه ده که بتواند یک فعالیت، نیاز یا رابطهی انسانی روزمره را از اساس متحول کند (مثلاً روش جدیدی برای یادگیری، ارتباط غیرکلامی، بازیافت یا تولید انرژی). ایدهات نباید بهبود یک چیز موجود، بلکه ارائهی یک پارادایم جدید باشد.
واقعیت امروز: پیشرفت، اغلب در حاشیهی برخورد دو حوزهی نامرتبط رخ میدهد. مثلاً وقتی “زیستشناسی و معماری” یا “موسیقی و ریاضیات” به هم میرسند.
نوبت توست: دو حوزهی کاملاً متفاوت (مثلاً “هوش مصنوعی و عرفان”، “ورزش و فیزیک کوانتوم”، یا “صنایع دستی و نانوتکنولوژی”) را انتخاب کن و یک “پروژه یا اثر بینرشتهای” خلق کن که نشان دهد این ترکیب چگونه میتواند به یک بینش یا محصول نوین منجر شود.
واقعیت امروز: مرز بین خالق انسانی و خلاقیت ماشینی در حال محو شدن است. اما این همکاری میتواند فراتر از ساخت یک تصویر باشد.
نوبت توست: یک “موجود یا سیستم نیمهمستقل هنری” طراحی کن. مثلاً یک مجسمهی زنده که با دادههای محیطی تغییر میکند، یک شعردوست که در گفتگو با انسان شعر میسازد، یا یک اثر موسیقی که توسط یک الگوریتم و احساسات مخاطب هدایت میشود. هدف، ایجاد یک همزیستی خلاقانه است.
واقعیت امروز: برخی از قوانین فیزیک، محدودیتهای ما هستند. اما خلاقیت یعنی جستجوی راههایی در دل همین قوانین برای دستیابی به نتایج خارقالعاده.
نوبت توست: یک “دستگاه یا نمایش عملی” بساز که یک پدیدهی فیزیکی یا شیمیایی را به شیوهای تماشایی، غیرمنتظره و کاربردی به نمایش بگذارد. دستگاه تو باید مانند یک اثر هنری مفهومی باشد که در عین حال، یک اصل علمی را به یاد ماندنی کند یا کاربرد عملی عجیبی داشته باشد.
واقعیت امروز: برای ساختن آینده، ابتدا باید بتوانیم آن را به تصویر بکشیم. داستانسرایی و طراحی آیندههای بدیل (فیوچریسم)، خود یک رشتهی قدرتمند است.
نوبت توست: یک “آیندهی محتمل” برای یک جنبه از زندگی در ایران (مثلاً آموزش، حملونقل یا غذا) در ۵۰ سال آینده طراحی کن و آن را در قالب یک “فیلم کوتاه، کمیکاستریپ، ماکت یا نمایش تعاملی” روایت کن. روایت تو باید مبتنی بر روندهای امروز و در عین حال، جسورانه و الهامبخش باشد.
واقعیت امروز: بزرگترین چالشهای بشر، چالشهای فنی نیستند، بلکه چالشهای “انسانی” هستند: کمبود همدلی، سوءتفاهم و تعارض.
نوبت توست: یک “ابزار، برنامه یا تجربهی تعاملی” طراحی کن که هدفش تقویت درک متقابل، همدلی یا ارتباط صلحآمیز بین انسانها باشد. این میتواند یک بازی، یک پلتفرم یا یک وسیلهی فیزیکی باشد که مردم را به شیوهای جدید به هم پیوند دهد.
پایان پیام به آفرینندهی قلمروهای جدید:
اینجا، پروازستان اندیشه، قلمروی توست. هیچ نقشهای از اینجا وجود ندارد، زیرا تو خودت نقشهکش آن هستی. هر ایدهای که میپرورانی، جغرافیای این قلمرو را گسترش میدهد.
تو مجاز به شکستن هر قیدی، ترکیب هر ناهمگونی و پرسیدن هر سؤال دیوانهواری هستی. زیرا تاریخ را نه آنان که در مسیرهای طیشده قدم زدند، بلکه آنانی تغییر دادند که جسارت ورود به جنگلهای انبوه ناشناخته را داشتند.
بالهایت را باز کن. آسمان اندیشه، بیکران منتظر پرواز توست.
سفر شما از اینجا آغاز میشود، دستوا استعدادتان را میسنجد و شما را برای ادامه مسیر آماده میکند.
دستوا با آموزش های منحصر به فرد، در مسیر شما همراه می شود تا زمینه رشدتان را فراهم کند.
دستوا با شما میماند تا شما به یک فرد حرفهای و متخصص تبدیل شوید.
دستوا مسیر دانایی کارآفرینی و تخصص را برای شما فراهم می کند، سفر شما اینجا به پایان نمی رسد!
شرکت در جشنواره ویژه دانشآموزان مقاطع متوسطه اول و دوم است
امکان ثبتنام به صورت فردی و گروهی (حداکثر ۴ نفر) وجود دارد
شرکتکنندگان میتوانند در یک یا چند رشته شرکت کنند
طرحهای ارائه شده باید حاصل خلاقیت و تلاش خود دانشآموزان باشد
هرگونه کپیبرداری از آثار دیگران موجب حذف اثر میشود
برای تدوین و ارائه دقیقتر طرح خود، مطالعه مقاله «از ایده تا ارائه» را به شما پیشنهاد میکنیم. این مقاله شامل نکات کلیدی و مراحل عملی برای تبدیل یک ایده به یک طرح قابل دفاع در جشنواره است. جهت دسترسی به مقاله، کافیست روی گزینه «راهنمای جشنواره» کلیک کنید.
موفقیت یک پدیده بسیار پیچیده ای است و نمی توان آن را به راحتی در چندین جمله خلاصه کرد اما، همه ی ما میدانیم که اولین قدم برای رسیدن به موفقیت، تلاش و پشتکار است. پس با این حال باید خیلی سخت تلاش کرد تا به اهدافتان برسید که این نیز مستلزم داشتن یک هدف بزرگ و نه پیچیده و همچنین یک اراده قوی میباشد.
دوره های متمایز که در دستوا برای تربیت نسل آیندۀ کشور ، با رویکرد آموزش های کاربردی و مرتبط با اصول و شناخت دقیق افراد نسبت به استعداد و علاقه شون تدوین شده است.
افرادی که میخواهند دستاوردهای خود را به نمایش بگذارند و در مسیر دیده شدن گام بردارند.
علاقهمندان به یادگیری و ارتقا مهارتهای فردی و گروهی در فضایی پویا و خلاقانه.
افراد دغدغهمندی که با نگاه دقیق و خلاقانه به مسائل پیرامون خود میپردازند و به دنبال تأثیرگذاری هستند.
ثبتنام و شرکت در جشنواره ملی دانشآموزی اکسیر کاملا رایگان هست.
ارسال چندین طرح از یک شرکتکننده بلامانع است؛ با این حال، لازم است هر طرح بهصورت مستقل و با رویکرد علمی، در چارچوب جشنواره تنظیم شده باشد.
دانشآموزان میتوانند بهصورت فردی یا گروهی در جشنواره شرکت کنند. در حالت گروهی، حداکثر تعداد اعضا برای هر طرح ۴ نفر تعیین شده است.
شرکت در جشنواره بهصورت مجازی است. اگر شما جزو برگزیدگان جشنواره و راهیافتگان باشید، در مراسم اختتامیه که بهصورت حضوری برگزار خواهد شد ، دعوت می شوید.
ارزیابی طرحهای ارسالی در سه مرحله «مقدماتی»، «نیمهنهایی» و «نهایی» انجام میشود. در هر مرحله، طرحها بر اساس معیارهای جشنواره بررسی میگردند. برگزیدگان مرحله نیمه نهایی به دور بعد راه خواهند یافت. در مرحله نهایی، طرحهای برگزیده بهعنوان منتخبان معرفی خواهند شد. این طرحها از نظر علمی و اجرایی شایستگی لازم برای حمایت و توسعه را دارند.
شرکت در جشنواره دستوا فرصتی منحصربهفرد را برای دانشآموزان برگزیده فراهم میآورد تا با شرکت در وبینارها و کارگاههای آموزشی در حوزه کسبوکار و ثبت اختراع، مهارتهای ارزشآفرینی را فراگیرند و علاوه بر تکمیل طرحهای خلاقانه خود، از حمایتهای لازم برای ثبت اختراع و شتابدهی ایدههای برگزیده بهرهمند شوند.
حضور در کارگاه ها و بوت کمپ ها یکی از جوایز ویژه جشنواره ملی دانشآموزی دستوا است که صرفاً به برگزیدگان مرحله نیمهنهایی اختصاص دارد. تنها طرحهایی که در این مرحله موفق به کسب امتیاز لازم شوند، مجوز حضور در این را دریافت خواهند کرد.
کارگاه های حضوری یکی از بخشهای ویژه جشنواره دانشآموزی دستوا است که با هدف توانمندسازی علمی و مهارتی برگزیدگان مرحله نیمهنهایی برگزار میشود. در این برنامه آموزشی، دانشآموزان منتخب در قالب کارگاههای تخصصی، نشستهای علمی، فعالیتهای گروهی و تعامل با اساتید و متخصصان برجسته، فرصت مییابند تا دانش خود را ارتقاء دهند.